آخرین خبرها
خانه / مهدویت و انتظار / ظهور / احادیث در مورد امام زمان

احادیث در مورد امام زمان

احادیث در مورد امام زمان

چه چیزهایى موجب نزدیکتر شدن ظهور امام زمان (علیه السلام) مى شود؟
زمان ظهور امام زمان (علیه السلام) را خدا مى داند و ما در حالى که باید زمینه هاى نزدیکتر شدن ظهور را فراهم کنیم، نباید در ظهور تعجیل نمائیم. در دعایى که در غیبت امام
زمان (علیه السلام) آمده مى خوانیم:

 
«  انت العالم غیر المعلّم بالوقت الذى فیه صلاح امر و لیک فى الاذن له باظهار امره و کشف سرّه فصبرنى على ذلک حتى لا احب تعجیل ما  اخرّت ولا تأخیر ما عجلت »
 « اى خدا تو دانایى ـ بدون معلم و بدون آنکه کسى به تو خبر داده باشد ـ به وقتى که در آن صلاح ولىّ تو باشد که به او اجازه دهى براى آشکار کردن امرش و برطرف کردن پرده او، پس مرا صبر عطا کن تا نخواهم تعجیل آنچه را تأخیر نمودى و نه تأخیر آنچه را تعجیل کنى. »
امام زمان (علیه السلام) براى برقرارى عدالت در سراسر جهان، ایجاد حکومت واحد جهانى، برافراشتن پرچم توحید در تمام مناطق کره زمین و حاکمیت دین اسلام بر تمامى ادیان، ظهور و قیام خواهند فرمود و هر آنچه زمینه تحقق این اهداف بلند را آماده سازد، موجب نزدیکى ظهور حضرت مى شود.
پس برقرارى حکومت اسلامى در جامعه به تحقق اهداف قیام حضرت مهدى (علیه السلام) کمک مى کند و زمینه اى براى ظهور خواهد بود و در نزدیکى ظهور نقش دارد.
یکى دیگر از نکاتى که نقش بالایى در نزدیکى ظهور دارد، دعا براى فرج امام زمان (علیه السلام) است.
در توقیعى که از ناحیه مقدسه توسط «محمد بن عثمان» صادر شده است، امام زمان (علیه السلام) مى فرمایند:
«اکثروا الدعاء بتعجیل الفرج فان ذلک فرجکم» براى تعجیل فرج زیاد دعا کنید، که در آن فرج شما هم هست.
در مورد فرج دعاهاى متعددى در کتب ادعیه (مفاتیح الجنان) آمده است. پس نه تنها باید براى تعجیل فرج دعا کرد، بلکه زیاد باید دعا نمود، که دعا موضوعیت دارد و در تعجیل فرج نقش دارد، چون دعا یکى از مقدرات الهى است که در تغییر قضاى الهى تأثیر مى گذارد، در روایتى که از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است، حضرت مى فرمایند:

 « الدعاء یردّ القضاء بعد ما ابرم البراماً فاکثر من الدعاء »

«  دعا قضاى حتمى را بر مى گرداند، پس زیاد دعا کن.  »

رسول اکرم (صلى الله علیه وآله وسلم):

«طوبى للصابرین فى غیبته، طوبى للمقیمین على محبته».((ینابیع المودة، ج ۳، ص ۱۰۱٫ ))
خوشا به حال صبر کنندگان در ایام غیبتش، خوشا به حال پایداران بر دوستى و محبتش.
l امیرالمؤمنین (علیه السلام):
«انتظروا الفرج ولاتیأسوا من روح الله، فان احب الاعمال الى الله عزوجل انتظار الفرج … والمنتظر للفرج کالمتشحط بدمه فى سبیل الله». (بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۲۳٫ )
انتظار فرج بکشید و از رحمت خدا ناامید نگردید، زیرا محبوبترین اعمال نزد خداى عزوجل، انتظار فرج است. و همانا منتظران فرج مانند شهیدانى هستند که در راه خدا، در خون خود مى غلتند.
 امام حسین (علیه السلام):
«… اما ان الصابر فى غیبته على الاذى والتکذیب، بمنزلة المجاهد بالسیف بین یدى رسول الله صلى الله علیه و آله». اعلام الورى، ص ۳۸۴٫
.. به تحقیق که صبرکنندگان در غیبتش بر اذیت ها و تکذیب ها، مانند مجاهدان با شمشیر در سپاه پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم)هستند.
l امام زین العابدین (علیه السلام):
«من ثبت على ولایتنا فى غیبة قائمنا، اعطاه الله أجر الف شهید مثل شهداء بدر و احد». کشف الغمه، ج ۳، ص ۳۱۲٫
هر که در دوران غیبت قائم ما، بر ولایت ما ثابت قدم باشد، خداوند پاداش هزار شهید مانند شهداى بدر و احد را به او عطا مى فرماید.
l امام صادق (علیه السلام):
«المنتظر للثانى عشر کالشاهر سیفه بین یدى رسول الله صلى الله علیه و آله یذب عنه». غیبت نعمانى، ص ۴۱٫
کسى که منتظر امام دوازدهم است مانند کسى است که در کنار رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) و براى دفاع از آن حضرت شمشیر مى زند.
 امام موسى کاظم (علیه السلام):
«طوبى لشیعتنا المتمسکین بحبّنا فى غیبة قائمنا، الثابتین على موالاتنا والبراءة من اعدائنا، اولئک منّا و نحن منهم، وقد رضوا بنا ائمة ورضینا بهم شیعة، طوبى لهم ثم طوبى لهم، هم والله معنا فى درجتنا یوم القیامة». الزام الناصب، ص ۶۸
خوشا به حال شیعیان ما که در غیبت قائم ما بر محبت و ولایت ما و بیزارى از دشمنان ما پایدار ماندند، آنها از ماو ما از آنهائیم. و همانا آنان امامت ما را پذیرفتند، ما هم آنها را به عنوان شیعیان خود پذیرفتیم. خوشا به حال آنها و باز هم  خوشا به حال آنها، آنها به خدا قسم در درجه ما و در کنار ما در روز قیامت اند.  
 امام رضا (علیه السلام): «ما أحسن الصبر و انتظار الفرج» منتخب الاثر، ص ۴۹۶٫ چه بهتر است صبر کردن و انتظار فرج کشیدن.
 امام جواد (علیه السلام): «افضل اعمال شیعتنا انتظار الفرج» غیبت نعمانى، ص ۱۸۰٫ برترین اعمال شیعیانمان، انتظار فرج است.
امام هادى (علیه السلام):
«لولا من یبقى بعد غیبة قائمکم من العلماء الداعین الیه، والدّالین علیه، والذّابین عن دینه بحُجج الله، والمنقذین للضعفاء من عبادالله من شباک ابلیس ومردته، لما بقى احد الا ارتد عن دین الله. ولکنهم یمسکون ازمة قلوب ضعفاء الشیعة کما یمسک صاحب السفینة سکانها، اولئک هم الافضلون عندالله عزوجل». بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۱۵۶٫
اگر نه این بود که پس از غیبت قائم آل محمد، برخى از علما وجود دارند که به سوى او دعوت مى کنند و مردم را بهحضرتش سوق مى دهند و از دینش با استدلالهاى الهى حمایت مى کنند و ضعیفان از بندگان خدا را از افتادن در دام ابلیس و یارانش، رهایى مى بخشند، پس به تحقیق هیچ کس نمى ماند جز اینکه از دین خدا بر مى گشت. ولى آن عالمان زمان قلوب ضعفاى شیعه را مى گیرند همانگونه که ناخداى کشتى، سکّان و فرمان کشتى را مى گیرد و پس آنها نزد خداى عزوجل از همه برترند

کانال ما در تلگرام _ مهدویت313

درباره‌ علی آقایی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*